Hoe een Bij stuifmeel korrels maakt

Rusty Burlew, de imker achter HoneyBeeSuite.com woonachtig in de VS, schreef een informatieve  stuk over de werking van de corbiculae van bijen. Met haar toestemming heb ik dat voor onze blog vertaald. Ik hoop dat jullie het ook interessant vinden.

Een honing bij heeft drie stel poten, elk paar is anders.

De laatste twee – de achterste poten – zijn ontworpen om de stuifmeel korrels samen te persen en te dragen. Een karakteristiek dat specifiek is voor hommels en honing bijen

Imkers en observerende anderen zullen wel gezien hebben dat stuifmeel in verschillende kleuren en formaten komt, maar heb je jezelf ooit afgevraagd hoe de bijen de stuifmeel pakt tot een balletje? Nou hiervoor hebben zij een schittend stuk gereedschap tot hun beschikking, het heet een stuifmeel pers. Het stuifmeel pers bestaat feitelijk uit twee platte platen die samen gescharnierd zijn. Één plaat op het distaal eind van de tibia terwijl de andere vast is aan het tegenoverliggende segment die de basitarsus heet.

Als je alle onderdelen van een bijen poot van begin tot eind zouden plaatsen, beginnend bij de thorax zou je het volgende zien:

coxa→trochanter→femur→tibia→tarsus→pretarsus

Hoewel de tarsus verder verdeeld is in meerdere sub-segmenten: de basitarsus en vier kleine tarsomeires.

Terwijl het gewricht gebogen is, trekken de platen uit elkaar en de bij kan het stuifmeel dat ze kamt van haar lichaam in de opening duwen. Eerst, gebruikt ze alle zes poten om stuifmeel van haar lichaam te schrapen naar één plaats: de binnenkant van de achterste poot, de basitarsus. Hierna kamt ze het van de basitarsus eraf met de stijve borstels aan de buitenkant van de stuifmeel pers, een ‘pollen rake’ of in onze taal zou je het misschien een stuifmeel hark noemen! Zij maakt de linker kant schoon met de rechter poot en dan rechts met de linker poot. Dit doet ze totdat haar stuifmeel pers vol is.

© Rusty Burlew.

Wanneer zij haar poot weer strekt, sluiten de beide platen tegen het stuifmeel en dwingt het daardoor naar binnen in de stuifmeel korf of corbicula. Het is net als het persen van een tube tandpasta. Door dat te persen komt tandpasta uit het boveneind.

Het klinkt averechts maar het stuifmeel korf wordt van onderen gevuld.
image
Wat Rusty hier laat zien is het gewricht tussen de tibia en de basitarsus, want dat scharnier gewricht is het stuifmeelpers.

 

 © Rusty Burlew

Rusty eindigt haar uitleg hier met de notitie dat de lichaamsdelen in de foto’s waren van een dode honing bij dat ze had gevonden op haar oprit. De bij had een kaartje bij zich waarop stond: In het geval van mijn overlijden laat ik mijn lichaam na aan de wetenschap. RIP – Rust Zacht, zeggen wij dan.

Advertisements

About Lindylou

I try to worthy of my bees. I do my best to treat them as the fantastic creatures that I think they are. I delight in them and worry about them. I work hard at learning to let well alone. Trusting the bees to know what is best for them.... Mortifying but also rewarding
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s